Nieuwsartikel 1

KANKER IS EEN SCHIMMEL

EEN REVOLUTIONAIRE BEHANDELING VAN TUMOREN

Dr. Tullio Simoncini
oncoloog

Voorwoord door Henk Trentelman:
Alvorens van het onderstaande nieuwsartikel kennis te nemen, eerst een korte begripsomschrijving van Natriumbicarbonaat.

Natriumbicarbonaat (dan wel natriumwaterstofcarbonaat of dubbelkoolzure soda) is een witte kristallijne stof, die onder meer wordt gebruikt in bakpoeder als rijsmiddel. Wanneer het wordt gebruikt als toevoeging voor levensmiddelen dan is het E-nummer: E500(ii).

Temidden van de complexe hoeveelheid voorstellen, die een definitief antwoord proberen te geven op het probleem kanker, onderscheidt dat van de oncoloog Tullio Simoncini zich ongetwijfeld vanwege zijn eenvoud en vanwege zijn innovatieve ideologische vermogen.

Het boek “Kanker is een schimmel” licht toe hoe een schimmelinfectie altijd de basis vormt voor ongeacht welke neoplastische vorming en dat deze zich tot in het oneindige probeert te verspreiden binnen in een organisme. De groei van de schimmelkoloniën, samen met de reactie van de weefsels die zich proberen te verdedigen tegen de invasie, bepalen de tumor. Deze is dus slechts een extracellulair verschijnsel.

Er is daarom maar één oorzaak voor kanker: candida, die -afhankelijk van het betrokken anatomische gebied- telkens verschillende histologische reacties opwekt. Dit verklaart waarom er zoveel typen tumoren zijn.

Momenteel is natriumbicarbonaat (in een oplossing van 5% of 8,4%) de enige stof die in staat is om tumoren volledig te laten verdwijnen en die er dankzij de grote verspreidbaarheid in slaagt om de schimmelmassa’s binnen in het organisme uiteen te doen vallen.

Om ervoor te zorgen dat dit een maximaal schadelijke werking ten opzichte van tumoren heeft, moet het zo veel mogelijk rechtstreeks in contact worden gebracht met het aangetaste weefsel. Dit is mogelijk door specifieke katheters aan te brengen in de slagaders die naar de verschillende organen of holtes (pleura, buikvlies) lopen of door gebruik te maken van de verschillende conventionele endoscopische methodes.

Daarnaast kunnen er druppelinfusen, klysma’s, irrigaties en infiltraties worden gebruikt op de verschillende plaatsen waar zich neoplasmata bevinden.

Wanneer natriumbicarbonaat op de juiste wijze wordt toegediend bij niet-terminale patiënten, kan dit veel soorten tumoren in korte tijd doen afnemen en vaak in minder dan twee maanden tijd leiden tot genezing.

Daarnaast moet worden benadrukt dat dit een onschuldig en gemakkelijk te gebruiken middel is dat in vrijwel alle gevallen alleen wat lichte bijwerkingen kan veroorzaken.

Veel patiënten hebben baat gehad bij de behandelmethode van Dr. Simoncini en zijn genezen, ondanks het feit dat ze door de officiële oncologie ongeneeslijk waren verklaard.

Concluderend betekent het boek van Dr. Simoncini, vanwege zijn innovatieve ideologische vermogen waarmee een exacte oorzaak van kanker kan worden aangeduid, een duidelijke breuk met de gehele algemeen aanvaarde oncologische traditie en vormt zo het enige concrete, alternatief voor de overdaad aan studies, onderzoeken en proefnemingen die tot op heden, jammer genoeg, niet tot een definitief resultaat hebben geleid.

Voor het einde van de maand april zullen we u uitvoeriger informeren over deze therapie, die niet gebaseerd is symptoombestrijding, doch een oorzakelijke benadering behelst.

Daarop vooruit lopend geven we hieronder nu reeds een overzicht van de tot nu toe meest gestelde vragen en antwoorden, betrekking hebbend op deze revolutionaire behandeling van tumoren.

Veel gestelde vragen en antwoorden:

Is dr. Simoncini gespecialiseerd in meerdere vakgebieden?
Ja, en tevens chirurg, diabetoloog, endocrinoloog en afgestudeerd filosoof aan de Universiteit van Rome. 

Hoe lang gebruikt hij natriumbicarbonaat om kanker te bestrijden?
Al meer dan 20 jaar.

Waarom heeft hij nooit gepubliceerd in een wetenschappelijk magazine?
Hij is altijd tegengewerkt door officiële instanties. Er zijn heel veel artikelen gepubliceerd over zijn therapie in verschillende media. Maar hij ziet dat niet meer als zijn belangrijkste doel. Hij is een dossier aan het opbouwen met klinische casussen en daarmee wil hij bewijzen dat zijn therapie werkt.

Is hij de enige die de bicarbonaat therapie toepast?
Het komt steeds méér voor dat andere artsen en oncologen deze therapie ook gaan toepassen.

Waarom wordt zijn therapie niet in de reguliere gezondheidzorg toegepast?
De reguliere geneeskunde pretendeert alleen met wetenschappelijk bewezen medicijnen en therapieën te werken en zijn argwanend tegen nieuwe therapieën, die nog niet wetenschappelijk bewezen zijn.

Zijn de bicarbonaat oplossingen in de handel te verkrijgen?
Bicarbonaat-oplossingen zijn U.R.-preparaten, dat wil zeggen, dat zij uitsluitend op recept van een arts verkrijgbaar zijn bij apothekers.

Is het een dure therapie?
De kosten zijn slechts een fractie van de reguliere behandelingsmethoden.

Kan men de therapie zelf thuis volgen?
Zéér zeker, maar natuurlijk onder leiding en toezicht van een arts.

Mag men de therapie toepassen samen met een andere alternatieve therapie?
Zeker, men moet er alleen voor zorgen dat het niet tegelijkertijd gebeurd.

En samen met de traditionele therapieën zoals chemo en bestralingen?
Ja. Het wordt zelfs steeds méér toegepast in verschillende oncologische centra.

Is de therapie met de bicarbonaat effectief tegen alle vormen van tumoren?
Ja, mits men de natriumbicarbonaat dichtbij het zieke weefsel kan toedienen.

Wat zijn de slagingspercentages van deze therapie?
Als de schimmelkolonies gevoelig zijn voor de natriumbicarbonaat oplossingen, dan is voor tumoren ónder de 3 cm het percentage boven de 90%.
Voor terminale gevallen waar de lichamelijke conditie nog redelijk is ongeveer 50% en voor terminale patiënten een klein  percentage. 

Hoe lang duurt het voordat de tumor in regressie gaat?
Ongeveer 30-45 dagen.

Hoe lang duurt de therapie?
Enkele maanden

Zijn er bijwerkingen van de bicarbonaattherapie?
Heel weinig, sommigen mensen ervaren een gevoel van dorst en tijdelijke vermoeidheid.

Is het effect van bicarbonaat dat de PH balans weer in balans gebracht wordt?
Nee, dat heeft er weinig mee te maken. De bicarbonaat doodt de schimmel, dat is alles.

Mogen ook kinderen deze therapie doen?
Zeker, omdat het heel veilig is.

Worden huidtumoren ook met bicarbonaat behandeld?
Nee, daar wordt jodium toegepast.

Zou het nuttig zijn de schimmels (candida) te voorkomen en of te elimineren met een speciaal dieet en of met een preventieve bicarbonaat kuur?
Men kan van alles preventief doen, maar aangeraden wordt alléén de bicarbonaat te gebruiken als er duidelijk schimmel-pathologieën aanwezig zijn.

Is het wijselijk om bicarbonaat preventief te gebruiken? Kan dit ook oraal?
Bicarbonaat moet niet ingenomen worden als preventieve therapie, de schimmel zo zich kunnen aanpassen en resistent worden.

Als, zoals in dit artikel wordt beweerd, kanker géén kwestie is van genetica, dán zou preventieve borstamputatie (in het geval van verhoogd risico in de familie) onnodig zijn?
Precies, volledig onnodig! 

Als candida eigenlijk de boosdoener is, welke stappen moet ik dan ondernemen om dit te voorkomen?
Een gezonde levensstijl en voeding, ruime aandacht besteden aan lichamelijke klachten -in het bijzonder chronische- zo min mogelijk medicamenten en veel bewegen.

Als men leidt aan vaginale candidosis, is er dan een risico dat de ziekte zou kunnen degenereren in kanker?
Dat gevaar bestaat zeker!

Wat heeft Dr. Simoncini gedaan buiten het sturen van zijn werk aan het Ministerie van Gezondheid om de therapie met de bicarbonaat te laten testen?
Hij heeft contact gehad met wetenschappelijk tijdschriften, is veelvuldig aanwezig geweest op congressen, heeft contact opgenomen met oncologische instituten (nationaal en internationaal); ook het National Cancer Institute of Bethesda. Het probleem is dat iedereen bewijzen wil hebben. En men neemt nieuwe ideeën alléén serieus als er heel veel klinische casussen zijn.
Daarom is hij hier steeds mee bezig en maakt rapporten van alle met bicarbonaat behandelde patiënten.

Werkt Dr. Simoncini met andere onderzoekers een wetenschappers?
Ja, hij werkt heel veel samen met wetenschappers en andere artsen, zowel in Italië als in andere landen.

Is het moeilijk in een laboratorium aan te tonen dat tumoren verminderen door bicarbonaat?
Nee, er bestaan honderden testen die dit fenomeen aantonen, maar het wordt op een verkeerde manier geïnterpreteerd . Men geeft aan bicarbonaat een anti-tumor effect wegens zijn alkaliserende eigenschappen, maar dat is niet correct. De bicarbonaat is effectief omdat het een anti-schimmel stof is en de schimmels dood. De andere producten (alkaliserende stoffen) werken niet (of heel weinig) tegen de schimmel.

Kun je de bicarbonaat therapie toepassen als je een hoge bloeddruk hebt?
Geen enkel probleem.

Is bicarbonaat hetzelfde als keukenzout? Waarom zou men dat ook niet kunnen gebruiken?
De natriumbicarbonaat is niet hetzelfde als natriumchloride (keukenzout). Natriumchloride heeft géén direct effect op de schimmel, dat is héél duidelijk bij de behandeling van de orale en vaginale candidosis. .

Als ik géén steun krijg van mijn huisarts, oncoloog of internist voor de therapie, wie kan mij dan ondersteunen als ik de therapie wél wil volgen?
Men moet alles in werking stellen om geholpen te worden (neem eigen verantwoordelijkheid).
Probeer artsen te benaderen, die verder willen kijken

Wat zou ik moeten zeggen tegen mijn internist om hem te overtuigen dat ik de bicarbonaat therapie wel zou willen volgen?
De therapie kan altijd gedaan worden vóór een eventuele chemo of bestraling.
- Vraag of je éérst 4 weken (één week wél, een week niet, in een totaal van 8 weken) de bicarbonaat therapie kan volgen, alvórens met een chemo of bestraling te beginnen.
- Na deze 8 weken laat je dan een scan maken en met het resultaat is dan het bewijs geleverd.
De bicarbonaat is een volkomen onschuldige en goedkope therapie; men zou het ook kunnen zien als een aanvullende therapie, dus dáár kan een internist medisch gezien onmogelijk bezwaar tegen hebben. Hij zal alleen vast  willen vast houden aan zijn eigen procedure.
Vraag hem daarvan af te wijken -desnoods onder het mom van "baat het niet, dan schaadt het niet"- en natuurlijk de wil van de patiënt te respecteren.