 |
Voor en Na de Diagnose Een ongelijke strijd ? |
 |
|
|
|
|
Slecht nieuws: Inleiding LEZINGEN/VOOR-DRACHTEN & VERTALING - In de Media ** Het nieuwe boek: * Kanker anders bekeken - Bestellen - Literatuur
|
Nawoord Om tot slot nog extra vertrouwen te geven in de strekking van hoofdstuk 5 (Zelfgenezing), staan we nog even stil bij een enkel aspect van het zo indrukwekkend functioneren van ons lichaam. Als dat lichaam bestand moet zijn tegen alle externe (en interne) invloeden, dan dienen al haar organen en onderdelen op een uiterst verfijnde manier met elkaar in contact te staan. Zonder uiterst snelle interactie in alle delen van haar netwerk van verbindingen zouden fysische processen de organisatie van het levende organisme binnen de kortste keren afbreken en zou het leven onmogelijk worden. Anders gezegd: het lichaam moet, om te kunnen (over)leven, in een dynamisch evenwicht verkeren; een evenwicht, waarin het energie én informatie kan opnemen en overdragen, zodat deze beschikbaar zijn voor de werking en kanalisering van haar levensfuncties. Voeg daarbij het gegeven, dat ons lichaam bestaat uit wel 1.000.000 miljard cellen (een niet voor te stellen aantal), waarvan er dagelijks (!) 600 miljard afsterven en nieuwe voor worden gegenereerd. Als specifieke voorbeelden daarvan: botcellen hebben een levensduur van ongeveer drie maanden, huidcellen ongeveer twee weken. Als algemeen beeld: circa 98 procent van alle atomen waaruit ons organisme bestaat, wordt in het tijdsverloop van slechts één jaar vervangen! Alhoewel de cellen van ons hart en onze hersenen een relatief lange levensduur hebben, blijft geen enkele substantie constant in ons lichaam. Toch brengen de stoffen die op onverschillig welk moment in ons lichaam bestaan duizenden biochemische reacties per seconde teweeg, en deze worden allemaal uiterst nauwkeurig en vrijwel simultaan op elkaar afgestemd, zodat ze de dynamische ordening van ons lichaam als geheel in stand houden. Weinig in ons lichaam voorkomende moleculen zullen zich, om voor de hand liggende redenen, bijna nooit dicht bij elkaar bevinden, maar desondanks weten ze elkaar overal in ons lichaam te ‘vinden’; de moleculen kunnen elkaar lokaliseren en op een specifieke wijze met en op elkaar reageren, ongeacht hun onderlinge afstand. U herinnert zich in dit verband het functioneren van ons immuunsysteem. Voeg daar tot slot het bewustzijn van iedere cel aan toe en wij hebben - als kankerpatiënt - de troeven voor (zélf)genezing in handen! Iedere kankercel is immers dan óók tijdelijk en het cyclisch genereren van nieuwe cellen ter vervanging van onze dan afgestorven (kanker)cel geeft ons de unieke kans en gelegenheid tijdens dat proces vanuit onze psyche (in mijn visie: de ziel) bij die vervangingscreatie een ‘gezonde’ instructie mee te geven. Zoals bekend is er enerzijds het genoom, zijnde het geheel van moleculen in het DNA dat de cellen voorziet van de informatie die ze nodig hebben om het volledige organisme op te bouwen en anderzijds het fenoom, zijnde het organisme dat op basis van deze informatie is opgebouwd. En, volgens de darwinisten zou er een volledige scheiding bestaan tussen dat genoom en het fenoom. Inmiddels is het genoegzaam duidelijk, dat de informatie die in het genoom is opgeslagen niet volledig gescheiden is van het fenoom; en ook niet van de wereld, waarin het fenoom zich bevindt. Gebleken is dat het genoom reageert op invloeden van buitenaf. Er zijn overtuigende bewijzen dat genoom, organisme én milieu een uiterst geïntegreerd systeem vormen en dat dankzij die integratie levende organismen (dus ook de mens) in staat zijn nakomelingen te verwekken die levensvatbaar zijn onder omstandigheden die het ouderorganisme fataal zouden zijn geweest. De parallel met de consequenties van bv. een niet afgemaakte antibioticakuur zal u daarbij niet ontgaan. Ook vanuit deze invalshoek is er dus alleszins een gerede aanleiding om ons op zelfgenezing te bezinnen! De coherentie (ordelijke samenhang) van ons lichaam strekt zich uit vanaf de tienduizenden genen tot en met de honderdduizenden eiwitten en andere macromoleculen, die samen een cel vormen, en de vele soorten cellen waaruit de organen en weefsels bestaan. Alle aanpassingen (!), reacties en veranderingen die nodig zijn voor de instandhouding van ons lichaam planten zich gelijktijdig in alle richtingen voort. Deze coherentie speelt zich daarnaast en daarenboven eveneens af in onze relaties met de buitenwereld. We hebben dat kunnen afleiden uit het voorbeeld van de bomen, die belaagd kunnen worden door al te gretige giraffen; zo zien we in de wereld der insecten dat slechts enkele feromoonmoleculen in de lucht al toereikend zijn om mannelijke insecten op vele kilometers afstand aan te trekken voor de paring, noodzakelijk voor de instandhouding van de soort. De biofysicus Mae-Wan Ho heeft zijn recente bevindingen inzake de coherentie van levende organismen uiteengezet in zijn boek The Rainbow and the Worm: The Physics of Organisms. Voor het overige verwijs ik u graag en met nadruk naar de boeken van Ervin Laszlo; Ankh-Hermes. Het is mijn intentie om deze ontwikkeling (‘Insjallah’ om het te zeggen op de wijze van Khaled Hosseini in zijn boek De vliegeraar) met grote aandacht te blijven volgen zolang mijn ziel mij daartoe gelegenheid blijft geven. Misschien mag ik u daar in de toekomst via de website of anderszins nog nader over informeren. Henk Trentelman
|
|
 |
©opyright 2006 - 2010 by Drs. H.J. Trentelman | Webdesign by CO7 |
 |
